Tango is een augmented reality project van Google dat voorheen “Project Tango” werd genoemd. Het is een systeem voor mobiele apparaten zoals smartphones en tablet dat je in staat stelt een relatieve positie te bepalen zonder GPS informatie.

Dit stelt de Tango developer in staat ruimtes in 3D te scannen, routes te plannen, AR beelden te tonen, VR werelden te ontwerpen en beelden te herkennen. Naast Glass, Cardboard en Daydream is Tango het vierde virtual reality platform van Google. Hoewel dit systeem het minst bekend is heeft het wellicht de grootste potentie.

Wat is Google Tango?

 

De eerste release van Project Tango vond plaats in 2014, hetzelfde jaar dat het VR platform Google Cardboard het levenslicht zag. Het project komt voort uit de Skunkworks groep van ATAP, een collectief van onderzoekers die werken aan “radicale” technologische innovaties. Google heeft twee apparaten uitgebracht voor Tango ontwikkelaars; de Peanut smartphone en het Yellowstone 7 inch tablet. Er zijn ongeveer 3000 van deze toestellen in omloop waar diverse Tango applicaties mee getest worden.

Tango kan diepte waarnemen en de omgeving scannen op basis van mobiele apparaten zoals smartphones en tablets. Bewegingsdetectie vindt plaats met een camera in combinatie met een accelerometer en gyroscoop. Deze informatie wordt opgeslagen zodat er later nieuwe informatie aan toegevoegd kan worden zoals interessante locaties. Een Tango apparaat kan ook diepte waarnemen, afmetingen bepalen en oppervlaktes scannen. Dit leidt tot de bekende “six degrees of freedom” bestaande uit de drie assen (hoogte, breedte en diepte) en de drie assen van rotatie.

 

Hoe werkt Tango?

 

Meten is weten, dat is het uitgangspunt van Tango. Je kunt bijvoorbeeld met een Google Tango apparaat door een gebouw lopen, de ruimte wordt compleet in 3D gescand voor een nauwkeurige driedimensionale kaart. Deze data wordt opgeslagen waarna je informatie kan toevoegen. Denk bijvoorbeeld aan een museum waar je doorheen loopt. Met augmented reality kun je het looppad zien door virtuele lijnen over het camerabeeld te leggen.

Wanneer je aankomt bij een standbeeld of schilderij krijg je automatisch de juiste informatie. Zo wordt jouw smartphone een interactieve reisgids die precies weet waar je bent. Naast de opgeslagen data kan de software ook direct reageren op nieuwe situaties, bijvoorbeeld meubilair dat wordt verschoven of mensen die voor je lopen.

 

Johnny Chung Lee, Project Tango ontwikkelaar

Er zijn twee hoofdredenen waarom dit Google project het minst bekend is in de serie AR en VR initiatieven. Ten eerste is de technologie erg complex omdat er geavanceerde ruimtelijke mapping plaatsvindt, ten tweede omdat er bewust is gekozen voor een crowd-sourced ontwikkeling. Alleen serieuze Tango ontwikkelaars worden uitgenodigd om de mogelijkheden en toepassingen te testen. De inspirator van deze groep is Johnny Lee, die zelf als hobbyist begon met beeldherkenning en positionele bepaling.

Nintendo

De Nintendo Wii was een revolutionaire spelcomputer, die eigenlijk aan de basis heeft gelegen voor producten als Google Tango en de Microsoft HoloLens. De controller had bijvoorbeeld al ingebouwde bewegingsherkenning en een soort scanner die in combinatie met twee led lampjes op de televisie positie kon bepalen. Johnny Lee wist op basis van deze eenvoudige technologie een tracking systeem te ontwikkelen voor een Virtual Reality display:

 

Microsoft

Johnny Lee werkte niet voor Nintendo, het was gewoon een test. Later zou hij nog meer Wiimote “hacks” ontwikkelen. Microsoft nam Lee in dienst en hij kon zich daar bezighouden met de Kinect, een handsfree controller voor de Xbox spelcomputer. Deze 3D camera was revolutionair, maar paste niet goed bij de spellen voor de Xbox. Later zou Microsoft dezelfde technologie toepassen op HoloLens, de bekende Mixed Reality headset.

Kinect kreeg een tweede leven toen Microsoft de code vrijgaf voor hobbyisten, wat heeft geleid tot een aantal indrukwekkende demonstraties in 2010 die we nu terug zien in moderne VR, AR en MR headsets:

 

Uiteindelijk kwam Johnny Lee terecht bij Google waar hij aan het hoofd werd geplaatst bij de ontwikkeling van Project Tango. Zijn typische werkwijze is ook hier duidelijk merkbaar. Lee heeft uiterst innovatieve ideeën die hij weet te koppelen aan praktische toepassingen. Er ligt wel een gevaar op de loer dat hij vooral een “King of the Nerds” is met een groep volgers die creatief zijn, zonder dat er commerciële producten uit voortkomen. Hoewel de ontwikkeling van Tango nog in een vroeg stadium verkeert lijken andere systemen veel sneller van de grond te komen.

Microsoft HoloLens of Google Tango?

Wat betreft technologie lijken de HoloLens en de Tango best veel op elkaar, niet in de laatste plaats door de basis die gelegd werd tijdens de Kinect fase. Beide systemen kunnen meerdere ruimtes in drie dimensies scannen middels een combinatie van camera, accelerometer en gyroscoop.

Beide systemen zijn draadloos te gebruiken, de HoloLens met een headset en Tango met een smartphone of tablet. Daarbij heeft de HoloLens het voordeel dat een augmented reality headset een stereoscopische 3D weergave heeft, Tango kan geen 3D weergeven, het scherm van een mobiel toestel heeft wel een superieure kleurweergave.

 

Apple ARKit of Google Tango?

Op papier is de technologie achter ARKit lang niet zo geavanceerd als die van Tango, in praktijk presteert de eerste publieke versie van Apple’s eigen augmented reality systeem opvallend goed. Beide systemen werken op basis van mobiele apparaten, Apple heeft het voordeel dat de potentiële gebruikersgroep veel groter is. Er zijn honderden miljoenen Apple toestellen die met ARKit werken, het aantal Tango toestellen is zeer beperkt.

Tango Voorbeelden

Het klinkt allemaal heel interessant, maar zonder toepassingen in de praktijk heb je niets aan innovatieve technologie. Gelukkig zijn er al meerdere toepassingen bedacht:

  • Rondleidingen: Ruimtelijke oriëntatie is het speerpunt van Tango, dat maakt het systeem ideaal voor rondleidingen. Je kunt vooraf een ruimte scannen en daar later interactieve elementen aan toevoegen. Dit is ideaal voor virtuele rondleidingen waarbij je alleen een smartphone of tablet nodig hebt en geen headset hoeft te dragen.
  • Routes registreren: Tango werkt zonder GPS maar kan zeer nauwkeurig positie bepalen, daarmee kunnen externe routes tot in detail worden bepaald wat voor de logistieke sector erg interessant kan zijn.
  • Autonome drone: De routebepaling zal ook voor drones ideaal zijn, er duiken steeds meer initiatieven op om autonome drones in te zetten bij het leveren van bestellingen. Dit kan variëren van pizza’s bezorgen tot EHBO kits op onbereikbare plekken.
  • AR spellen: Naast de positiebepaling is Tango ook erg goed in het weergeven van 3D objecten zodat je interactieve spellen kunt maken. De keukentafel wordt bijvoorbeeld de ondergrond voor een rij virtuele dominostenen die je door een rondvliegend virtueel vliegtuigje laat om knikkeren. Bekijk hier de 15 beste games met Augmented Reality.

Google Tango kopen

Tijdens de ontwikkeling werd er door Google een smartphone ontwikkeld en een zeven inch tablet. Dit waren apparaten die speciaal ontworpen zijn voor software ontwikkelaars. Nu zijn er diverse toestellen op de markt op basis van het Android besturingssysteem maar het assortiment is vooralsnog erg beperkt.

De systeemeisen liggen behoorlijk hoog omdat diepte herkenning essentieel is. De Lenovo Phab 2 Pro was het eerste mobiele apparaat voor het grote publiek en is sinds begin 2016 te koop. De Asus Zenfone AR werd in de zomer van 2017 gelanceerd. De complete lijst aan apparaten is nog erg beperkt.

Project Tango, Google Tango of gewoon Tango is een revolutionair systeem dat zijn tijd wellicht een beetje te ver vooruit is. Met de concurrentie van HoloLens aan de kant van AR headsets en Apple’s ARKit aan de andere kant met hun augmented reality smartphone systeem zal Tango met een unieke implementatie moeten komen om dit innovatieve systeem tot een succes te maken.